“Geruisloze ontmoeting met je mond Verzorgde bloemkelk met roze glans Liefde, passie, wellust en verbondenheid Tot wanneer mijn tong haar lichtjes zal raken. Het heeft een vochtige en broze inhoud Ik laat me overgeven, glijden en ondergaan Bodemloze diepte, intiem, licht en gepolijst Opdat menige verlangens wegzakken naar hart. Heel sensueel mag ik je doordringen In volle slag worden alle hoeken verkend Kussendans met vlammende omhelzing waar Ik mag genieten van stilte in je kleurige koraal. Herhaaldelijk laat ik mijn hoofd vallen Overwonnen, hoogtepunt zonder einde Geleidelijk zullen jouw lippen mij verlaten Afdruk wordt achtergelaten… onze vereniging!”

“De kus is belangrijk in ons leven Hij wordt vaak achteloos gegeven De kinderen klein Vinden kusjes heel fijn Zij kunnen weer slapen Onder dat beschermende laken Zij kunnen het zelf nog niet doen Maar het geeft blijheid en rust zo een zoen Een kusje op een wond Maakt weer gezond Een kusje op een pijntje Helpt beter dan een wijntje Een kusje voor de nacht Geeft rust maakt het dromen zacht Kussen moeten aan allen worden gegeven Zij geven de kracht en liefde aan het leven? Een kus een handgebaar of een omarming Geeft het leven zijn warmte en erbarming Een kus kan zielen pijn helen Hij doet wonderen bij velen Een kus is belangrijk in ieders leven Zo jammer hij wordt vaak achteloos gegeven.”

“Ik denk aan jou, met zon in zee weerschijnend op mijn gezicht, ik denk aan jou, wanneer het maanlicht kwijnend de bron verlicht. Ik hoor je telkens als met woest gedonder de golfslag smoord, Ik luister graag in stille wouden, zonder dat iets me stoort. Samen zijn wij, al ben je nog zo verre, dicht bij elkaar, De zon daalt. Weldra fonkelen de sterren. Was jij er maar. xxxHVJxxx”

“Als de zon je schoonheid reflecteert en de wind via de golvende velden, je bloesemgeur bij me brengt, Dan slaat m'n glimlach op hol. Mijn blik verdwaalt, tussen jou en mijn gedachten. Geen ster die ooit zo schitterde, als die, die me hier liefelijk zegt, dat liefde niet voorbestemd is tussen ons beide. O schat, hoort m'n hart nu te breken of te smelten?”

“jou verlichtende doorns prikken door de duisternis steeds meer gaatjes licht in het duisteren gemis jou bloedmooie rode rozen verbloemen de duisternis prachtig versiert door jou even afgeleid van het gemis jou zoete rozengeur kan ik niet weerstaan de duisternis verdreven wil ik met jou verder gaan”

“jahoor”

“jahoor prima hoor”